Graffiti

IMG_20180825_194414 (2)

Kladwerk! Overschilderen, die vuile boel! Hij staat er ondertussen langer dan een jaar, deze graffiti, naast een fiets- en voetgangerstunneltje aan de dreef naar het Montfortcollege.

Een puber met een hartenkreet naar een liefje? Het duurt me te lang!  Ik stel de prangende vraag, ik geef zelf het antwoord en ik zet mijn signatuur er onder: een zwevend figuurtje, een vliegend varkentje. Komjehiervaker, geen spatie. In alle haast vaek fout gespeld en gecorrigeerd. Hij (of zij?) is erg ongeduldig. Ik hoop dat ik jou hier snel kan treffen!

Maar is de aangesprokene wel geïnteresseerd? Na de tiende keer dat ik er verwonderd voorbij fiets, krijgt de tekst weer een andere betekenis. Is hier een eenzaat aan het werk? Graffiti van een desperado? Zo de kreet niet wordt beantwoord, kan het ergste gebeuren … de trein.  Geen donkere gedachten, hé!  Hier is iemand aan het werk geweest mét humor; iemand licht in zijn hoofd, beetje Kafka, beetje Banksy. Hoewel, een humorist of dichter sluit zijn tekst toch niet af met een streepje vóór zijn signatuur?

Misschien wil hij of zij voorbijgangers begroeten. Dat is bijzonder vriendelijk. Dank u wel. Niet overschilderen!

Wie had die graffiti aan de fietstunnel geverfd?

IMG_20180825_194414 (2)

Het idee kwam van Flo. Opa Bos had geverfd. De tekst kwam van beiden.

Flo wist dat Mie in september naar haar nieuwe school zou gaan en wou een afspraakje met haar. Hee Mie, kom je hier vaker? durfde Flo niet te verven. Té persoonlijk. De politie zou snel weten wie deze graffiti had geklad.

Zo dat was dat. Nu afwachten maar tot Mie passeert. Maar Mie passeert niet; de trein passeert.

De treinbestuurder ziet twee figuren langs de sporen lopen in Rotselaar. Onmiddellijk belt hij de vliegende spoorlopersbrigade in Aarschot. Enkele minuten later landt een helicopter op het gemaaide tarweveld. Twee snelle spoorloperspotters met handboeien aan hun riemen komen de sporen over gerend. Zij pakken Flo en Opa Bos bij hun kraag, dulden geen tegenspraak, nemen nog snel een foto van de graffiti en van de plek van het spoorlopen, trekken hen mee, en duwen Flo en Opa Bos de helicopter in. De helicopter trekt zijn wentelwieken op snelheid, zweeft weg over de machtige rivier naar het station van Aarschot, waar ze op het dak landen. ‘Dit gaat jullie een flinke gasboete opleveren, opaatje!’ zegt de ene spoorloperspotter. ‘Ja, én de kost van een helicopterritje!’, grinnikt de andere.

Flo en Opa Bos zitten op stoelen vóór de stationchef. De spoorloperspotters, beducht als ze zijn voor vluchtpogingen en plots geweld, houden hun handen stevig op de schouders van Flo en Opa Bos. De onderstationchef staat op een afstandje mee te luisteren. De bewijsstukken liggen op het tafeltje naast de stationchef: de foto van de graffiti en de foto van de plek van het gebeuren. ‘Spoorlopen is een zwaar vergrijp, zegt de stationchef met strenge stem. Bovendien doet uw geklad ons sterk vermoeden dat u spoorlopers aanmoedigt. Niet vaak genoeg …. (euh) spoorlopen!

Zoals het wel meer gebeurt, duikt er ook hier een redder in nood op. De onderstationchef had het machtsvertoon van zijn baas vanop enige afstand gade geslagen. ‘Beste baas, zegt hij, deze mensen zijn dichters, geen spoorlopers. Ik ben zelf dichter na mijn werkuren en ik herken dichters. De beste gedichten laten veel interpretatie toe. Wij stationchefs, treinbestuurders en vliegende brigadiers zien de wereld door één bril, namelijk de bril van het reglement dat spoorlopen verbiedt. Hun graffiti is een uitnodiging aan de mensheid tot ….(euh) verbondenheid,’ zo besluit de onderstationchef zijn pleidooi.

De stationchef knikt en heeft het begrepen. ‘Deze mensen zijn geen spoorlopers, maar dichters. Breng hen terug vanwaar ze gekomen zijn,’ roept hij naar zijn spoorlopersbrigadiers, die zich verheugen op een nieuw helicoptervluchtje. Opa Bos vraagt de brigadiers om hen af te zetten dicht bij huis. Dat doen ze. De helicopter zwenkt links weg, cirkelt een paar keer boven het bos en landt zachtjes op het Grasland.

Ook Mie had de helicopter horen cirkelen. Zij en Oma Sjam mochten deze zeldzaamheid niet missen. Flo stapt uit de helicopter en ziet Mie verbaasd toekijken. ‘Hallo Mie, kom jij hier vaker?’ roept Flo naar Mie. ‘Dag Flo, vlieg jij vaker met de helicopter,’ vraagt zij. ‘Niet vaak genoeg,’ antwoordt Flo.

HOTEL PAPA aan de machtige rivier

j.z. zomer 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s